สตีฟ จ็อบส์

เบื้องหลังภาพลักษณ์ของชายผู้เปลี่ยนโลกด้วยคอมพิวเตอร์ ไม่ได้มีเพียงเวทีใหญ่ แสงแฟลช และเสียงปรบมือจากผู้คนที่กำลังตื่นตะลึงกับเทคโนโลยีรุ่นใหม่ แต่ยังเต็มไปด้วยทางเดินแคบ ๆ หลังฉาก ห้องแต่งตัวที่วุ่นวาย เสียงโทรศัพท์ที่ดังไม่หยุด และบทสนทนาซึ่งพร้อมจะปะทุขึ้นได้ทุกวินาที “Steve Jobs” พาผู้ชมเข้าไปอยู่ในช่วงเวลาสำคัญของชีวิตการทำงานของสตีฟ จ็อบส์ ชายผู้มองเห็นอนาคตของคอมพิวเตอร์ส่วนบุคคลก่อนที่คนส่วนใหญ่จะจินตนาการถึงมันได้ ภาพยนตร์เลือกเล่าเรื่องผ่านเหตุการณ์เปิดตัวผลิตภัณฑ์สามช่วงสำคัญ ตั้งแต่ Macintosh ในปี 1984, NeXT ในปี 1988 จนถึง iMac ในปี 1998 แทนการไล่เรียงชีวประวัติแบบทั่วไป ทุกครั้งก่อนที่เขาจะก้าวขึ้นเวที จึงไม่ใช่แค่การเตรียมสินค้าหนึ่งชิ้นให้พร้อม แต่คือการเปิดประตูสู่ความทรงจำ ความขัดแย้ง และคำถามที่เขาพยายามหลบเลี่ยงมาตลอดหลายปี

ในสายตาของคนภายนอก สตีฟ จ็อบส์คือผู้บริหารที่มีวิสัยทัศน์เด็ดขาด รู้ว่าตัวเองต้องการอะไร และไม่ยอมลดมาตรฐานเพื่อเอาใจใคร แต่เมื่ออยู่หลังเวที เขากลับต้องเผชิญหน้ากับผู้คนที่กล้าท้าทายเขาโดยตรง โจแอนนา ฮอฟฟ์แมน ผู้ร่วมงานคนสนิทและคนที่รู้จักตัวตนของเขาดีที่สุด คอยรับมือกับอารมณ์ร้อน ความเอาแต่ใจ และคำพูดที่บาดลึกของจ็อบส์ แม้เธอจะเชื่อในความสามารถของเขา แต่ก็ไม่เคยปล่อยให้เขาใช้คำว่า “อัจฉริยะ” เป็นข้ออ้างในการทำร้ายคนอื่น ขณะเดียวกัน สตีฟ วอซเนียก เพื่อนร่วมก่อตั้งแอปเปิล ก็ยังคงเป็นเสียงจากอดีตที่ตั้งคำถามถึงวิธีที่จ็อบส์ปฏิบัติต่อผู้คนและผู้ร่วมสร้างบริษัท ชายสองคนเคยฝันถึงสิ่งเดียวกัน แต่กลับมองความสำเร็จ ความซื่อสัตย์ และคุณค่าของมิตรภาพแตกต่างกันอย่างเจ็บปวด ส่วนจอห์น สคัลลีย์ ผู้บริหารที่ครั้งหนึ่งเคยมีบทบาทสำคัญในเส้นทางของแอปเปิล ก็กลับมาในฐานะบุคคลที่มีทั้งความผูกพันและบาดแผลฝังลึกกับจ็อบส์

ความตึงเครียดไม่ได้เกิดขึ้นเพียงจากการเปิดตัวสินค้าที่อาจล้มเหลวทางธุรกิจ เพราะในแต่ละช่วงเวลา จ็อบส์ยังต้องรับมือกับเรื่องส่วนตัวที่เขาพยายามผลักออกไปจากชีวิต หนึ่งในนั้นคือความสัมพันธ์กับลิซา ลูกสาวของเขา เด็กหญิงที่เติบโตขึ้นท่ามกลางความสับสนต่อพ่อผู้มีชื่อเสียงระดับโลก แต่กลับไม่สามารถมอบความมั่นคงทางอารมณ์ให้เธอได้อย่างที่ควรจะเป็น คริสแอนน์ อดีตคนรักและแม่ของลิซา ยังคงกลับมาเรียกร้องคำตอบเกี่ยวกับความรับผิดชอบที่จ็อบส์พยายามปฏิเสธ ขณะที่ลิซาในแต่ละช่วงวัยทำหน้าที่เหมือนกระจกสะท้อนให้เห็นว่า ชายผู้สามารถควบคุมภาพลักษณ์ของผลิตภัณฑ์ทุกชิ้นกลับไม่อาจควบคุมความรู้สึกของคนใกล้ตัวได้เลย การเผชิญหน้าหลังฉากจึงค่อย ๆ เปลี่ยนจากการโต้เถียงเรื่องคอมพิวเตอร์ ไปสู่การเปิดโปงความกลัว ความรู้สึกผิด และความต้องการการยอมรับที่ซ่อนอยู่ภายใต้บุคลิกแข็งกร้าว

เสน่ห์ของหนังอยู่ที่การเล่าเรื่องแบบเข้มข้นและแทบไม่ปล่อยให้ผู้ชมได้พักหายใจ บทสนทนาเต็มไปด้วยจังหวะรวดเร็ว การประชดประชัน และประโยคที่เหมือนการต่อสู้ด้วยความคิด ทุกคำพูดมีทั้งความหมายตรงหน้าและความรู้สึกที่ซ่อนลึกอยู่เบื้องหลัง ไมเคิล ฟัสเบ็นเดอร์ถ่ายทอดสตีฟ จ็อบส์ออกมาอย่างน่าจับตา เขาไม่ได้พยายามทำให้ตัวละครเป็นอัจฉริยะที่น่าเทิดทูนเพียงด้านเดียว แต่แสดงให้เห็นชายผู้มั่นใจจนเกือบกลายเป็นความเย็นชา ขณะเดียวกันก็มีช่วงเวลาที่ความหวั่นไหวและความโดดเดี่ยวเล็ดลอดออกมาโดยไม่ทันตั้งตัว เคต วินสเล็ตในบทโจแอนนา ฮอฟฟ์แมนคือแรงต้านที่สำคัญของเรื่อง เธอทำให้ทุกฉากมีชีวิตชีวาและช่วยเปิดให้เห็นว่าความสำเร็จของจ็อบส์ไม่ได้เกิดขึ้นจากเขาเพียงคนเดียว รอบตัวเขายังมีผู้คนที่ต้องคอยประคับประคอง แก้ปัญหา และรับผลกระทบจากการตัดสินใจของเขาอยู่เสมอ

“Steve Jobs” จึงไม่ใช่หนังชีวประวัติที่พยายามสรุปว่าชายคนนี้ยิ่งใหญ่เพียงใด แต่เป็นการตั้งคำถามว่าความยิ่งใหญ่ต้องแลกมาด้วยอะไร จ็อบส์เชื่อว่าผลิตภัณฑ์ที่ดีสามารถเปลี่ยนวิธีที่มนุษย์มองโลกได้ และเขายอมผลักดันผู้คนจนถึงขีดจำกัดเพื่อทำให้ภาพในหัวกลายเป็นความจริง ทว่าในอีกด้านหนึ่ง วิสัยทัศน์อันเฉียบคมก็อาจกลายเป็นกำแพงที่กั้นเขาออกจากความสัมพันธ์ ความรัก และความรับผิดชอบที่ไม่สามารถออกแบบหรือแก้ไขได้เหมือนเครื่องจักรสักชิ้น เรื่องราวเต็มไปด้วยพลังของความฝัน ความทะเยอทะยาน และการสร้างสรรค์ แต่ก็ไม่ละเลยบาดแผลของคนที่อยู่ใกล้ชายผู้ต้องการควบคุมทุกอย่าง หากคุณชอบหนังประวัติศาสตร์ หนังชีวิตที่ขับเคลื่อนด้วยบทสนทนาเข้มข้น และเรื่องราวของบุคคลผู้มีอิทธิพลต่อโลก เทปนี้คืออีกหนึ่งผลงานที่ควรดูอย่างยิ่ง เพราะมันไม่ได้พาเราไปรู้จักแค่ผู้สร้าง Mac หรือผู้บริหารแอปเปิล แต่พาไปสำรวจมนุษย์คนหนึ่งที่พยายามสร้างอนาคตให้คนทั้งโลก ขณะเดียวกันก็ยังไม่แน่ใจว่าจะจัดการกับอดีตและหัวใจของตัวเองอย่างไร.